Afscheid van mevrouw Algera

Gisteren heeft mevrouw Algera, lerares Nederlands, na 36 jaar afscheid genomen van het Han Fortmann. Mevrouw Algera was bijna vanaf de oprichting van het Han Fortmanncollege in 1974 aan de school verbonden. Dat ze een zeer gewaardeerde lerares was, blijkt wel uit het gedicht dat Shanice Beerepoot en Amber Kamminga - leerlingen uit haar mentorklas - bij het afscheid voordroegen:

Het afscheidsgedicht voor mevrouw Algera.

9 december gingen we met de klas uit eten,
het was een avond om nooit te vergeten.
Ons diner was bij de Griek,
gelukkig werd er niemand ziek.
Mevrouw Algera had voor iedereen een woordje klaar,
nu is het onze beurt, speciaal voor haar:

Kijk!
Daar gaat ze, in haar schaatsbroek en vissershoed,
daar gaat ze, het slijk in met volle moed.
Net zoals ze dat met ons examen heeft gedaan,
maar nu is het tijd om ons te laten gaan.
Vol enthousiasme maar toch wel streng,
Nooit zullen wij vergeten hoe u riep:
‘Kom in mijn armen en sterf kreng!’

Tijdens het eten van heerlijke choco's en goddelijke drop,
kan u uw geluk niet meer op.
Vooral tijdens het nakijken van de toetsen van onze klas,
bent u altijd helemaal in uw sas.

In de lessen praatte u erg veel,
soms ergerden wij ons groen en geel.
U kwam hierbij nooit van uw stoel,
toch leerden wij een heleboel.
Samen met u een hoop gelach,
maar nooit verloor u het gezag.

Als laatste nog wat cryptomnesie,
hopelijk herkent u een stukje poëzie…

Als u op uw zeilboot de duivenveren hemel met zijn stiller hemelbeeld bekijkt,
En uw herinneringen wakker worden van een verloren schoon,
en een oud gevoel terug keert van een lange droom,
hopen wij dat u ook aan ons zal denken en dat wij op onze beurt uw geest hebben verrijkt.
 
U kunt hier nog even over nadenken,
aangezien u ons geen aandacht meer hoeft te schenken.
Want helaas gaat u nu weg,
wat hebben we toch een pech..
Wij zullen u in ieder geval niet vergeten!

Groetjes,

Atheneum 6a 2009-2010



Voor de foto's: klik hier